Sciolt’hè a sciuma di u mar d’amor
Chi sulca a rena è striscia a vita
Di timpeste eppò d’anni d’abbunita.
Fughje a nave è u fiatu si more.

Attempu porta un aspru sicretu
Fosca tragedia chi nisun’ammenta
Stringhje a manu è a fun’allenta
E apr’u cor’ di l’alma u lucchettu.

Tal’Venere Ella da a marea
Rinasce ; supraneghja u riflussu
Sola vestuta di a prima livrea

Chieta, avvinta di vuluttà è lussu.
U sangu’in cor batt’un dolce rimore
Mentre chi riven’ a sciuma d’amore

*D’après le roman de MP Panzani